Ons kindje uit China

Ons kindje uit China

Over dit internet-dagboek

In dit internet-dagboek vertellen wij over onze reis naar China en over onze huidige belevenissen.

Bevestig mijn bestaan

ThuisPosted by jouke Sat, July 28, 2012 10:34:50

Inmiddels is het zomervakantie. Qiujun heeft het op school zo goed opgepikt dat hij nu door gaat naar groep 2. Siem gaat naar groep 5 en Tijmen naar groep 7. Tijmen heeft bedacht dat hij nog 1 jaartje basisschool doet en dan door gaat naar de Ruimte in Soest. We zijn benieuwd! Siem's hersens zijn in de vakantie weer op volle toeren gaan draaien, op een positieve manier. Erg fijn om je kind dan weer zo enthousiast te zien. En elke dag staan we wel weer verbaasd over wat hij allemaal weet. Tijmen weet natuurlijk ook ontzettend veel maar laat dat wat minder merken. Maar af en toe vraag je je af waar ze al die kennis vandaan halen. O.. klokhuis, internet...

Bij Siem lijken de tafels waar hij het hele jaar moeite mee had nu ook te landen bijvoorbeeld, hij blijkt ze zo maar te kunnen. Nu hopen dat hij de rust vast kan houden en we vragen ons natuurlijk ook af hoe we kunnen voorkomen dat hij gedurende het schooljaar zo overprikkeld raakt van alle indrukken. Dat komt bij hem vooral door indrukken die andere mensen op hem maken, wat er gezegd wordt, wat iemand doet enzovoort. Dat hoeft dan niet perse op hem betrekking te hebben, ook de contacten die hij ziet tussen andere mensen, kinderen die elkaar pesten, onaardige dingen tegen elkaar zeggen. Op een of andere manier raakt hij overladen daarmee en heeft hij meerdere weken nodig om te ontladen. Toch maar wat vaker een middagje thuis in alle rust alles verwerken misschien.

Qiujun doet het erg goed, praat je de oren van het hoofd in zijn staccato praatje. Hij verbetert zich zelf nu ook af en toe als hij hoort dat hij iets verkeerd uitspreekt. Tot voor kort hoorde hij dat zelf niet. Verder is hij zeer gehecht aan ons maar zijn basisvertrouwen is nog erg laag. Hij vraagt er eigenlijk voortdurend om dat je zijn bestaan bevestigt, dat is eigenlijk de kern van wat hij doet. Ja ik zie je, ja je bent er, dat is wat hij lijkt te willen horen, de hele dag door. Voor hem is de volgorde waarin dingen gaan gebeuren heel belangrijk om steeds te herhalen. Dat doet hij dan ook regelmatig. "Eerst naar huis, dan eten, dan visie kijken, dan onder douche, dan lezen, dan slapen." Ook is het heel belangrijk dat alles wat op de tafel staat tijdens het eten ook (in kleine hoeveelheden want eten op zich gaat vrij moeizaam) op zijn bord belandt. Dan hoor je erbij! En als ik iets op mijn lippen smeer, wil Qiujun hetzelfde op zijn lippen smeren. Als ik moet plassen, moet Qiujun plassen, als Siem pijn heeft in zijn been, heeft Qiujun pijn in zijn neus enzovoort. Verder krijgt hij overal jeuk als hij moe wordt, bijvoorbeeld aan het einde van een wandeling. Dat heeft alles te maken met sensorische integratie (dat roept Siem dus ook al als hij weer eens jeuk heeft, "o kleine Q heeft last van sensorische integratie" :)) Klinkt misschien grappig maar is wel eens vermoeiend. Ook weten we dat het geen zin heeft om zijn behoeften hierin te ontkennen hoewel we natuurlijk wel eens zeggen "jij hoeft nu geen vet op je lippen want dat hebben we er net al opgesmeerd" of "ik weet dat je pijn in je neus hebt :) maar ik ben nu even Siem aan het troosten die heel erg pijn aan zijn been heeft, misschien kun je even hard over je neus heen wrijven?" "Ik weet dat het heel erg jeukt op je buik maar ik zie de auto al staan, als we daar nou naar toe lopen, kun je in de auto op je buik krabben". En niet altijd hebben we zo veel geduld (want het gaat vaak de hele dag zo door) maar we proberen het wel! Ondertussen hopen we wel dat zijn basisvertrouwen groeit. Daarom zijn we ook zo blij dat zijn taal gegroeid is en hij ons beter kan begrijpen en ook zelf kan vertellen wat er aan de hand is, in beperkte mate. Verder is Qiujun een grote boef, die heerlijk kan spelen (en soms ook helemaal niet), het liefst de hele dag tegen je aan praat, heel hard (soms te hard) zijn best doet zijn grote broers bij te houden, doet alsof hij kan lezen of tafels aan het oefenen is, veel grapjes maakt en ook zeer uitgekookt zijn broers kan plagen. Hij komt er wel, met een beetje geduld.

Sofie is een oude hond geworden, ze is ook al 14, maar ze hobbelt nog aardig mee. Nyima is door haar schijnzwangerschap en melk periode heen en is een echte strandhond aan het worden. Alleen de pootjes worden soms een beetje nat maar ze vindt het heerlijk op het strand, speelt met andere honden, snuffelt wat rond. Teigetje is ziek, allemaal borsttumoren en geniet van haar waarschijnlijk laatste vakantie op Texel. Raar idee...

Nog even een poging doen wat foto's erbij te zetten!liefs jouke

Ik kan niet kijken en ik heb mijn ogen open!

ThuisPosted by jouke Fri, May 18, 2012 17:37:57

Het is al weer lang geleden dat ik hier wat schreef. Inmiddels is Siem 8 jaar geworden en wordt Tijmen over een paar dagen al weer 10! Qiujun gaat naar de basisschool waar Tijmen en Siem ook op zitten, met een cluster 2 rugzakje. Hij is veel beter gaan praten de laatste maanden maar we zijn er nog niet. Het gaat wel erg goed met hem, hij praat je de oren van het hoofd, is vrolijk, speelt heerlijk en zijn temperament komt ook steeds meer boven. Een goed teken!

Hij haalt nog altijd wel woorden door elkaar, of eigenlijk, hij clustert woorden en weet dan niet meer wanneer hij welk woord moet gebruiken. Zoeken en vinden is een cluster, kijken en zien een ander cluster. "Ik kan niet zoeken" roept hij regelmatig. Inderdaad schat, je kunt niet zoeken, eindelijk een man die dat toe geeft. Maar hij bedoelt dan dat hij iets niet kan vinden. Ook zegt hij als hij iets niet kan zien "ik kan niet kijken". Ons standaard antwoord daarop is geworden: dan moet je je ogen open doen (heel flauw, geef ik direct toe). Aangezien hij niet voor één gat te vangen is, zei hij laatst: "ik kan niet kijken en ik heb mijn ogen open!!!!!!". Hij kan zich er ook heel erg over opwinden dat we hem soms niet begrijpen of dat wij het niet met hem eens zijn of iets van hem willen wat hij niet wil. "Jij snappe niet" roept hij dan boos. Ikke snappe wel maar je moet toch echt je boterham op eten... Mocht hij ooit normaal gaan praten, dan zullen we dat grappige taaltje van hem wel gaan missen.

lieve groet! Jouke

op de schaats

ThuisPosted by jouke Sun, February 12, 2012 10:11:02
Wat fijn dat we een paar dagen konden schaatsen! Qiujun kan al heel hard schaatsen op zijn dubbele schaatsen en draait mooie rondjes. Siem heeft hard geoefend op zijn easy gliders en kan het best goed. Tijmen stond op noren!Een paar foto's:
Siem met twinkels in zijn ogen!
Qiujun gaat ook de hele baan rond op zijn schaatsjes

Tijmen op noren. Best lastig nog maar hij vond het prettiger dan de easy gliders. Als negen jarige is dat een beetje not done...
liefs jouke






11 jaar geleden

ThuisPosted by jouke Wed, February 01, 2012 09:47:47

Elf jaar geleden overleed ons eerste kindje, Jasper. In mijn buik, als gevolg van het HELLP syndroom. Op 2 februari werd hij geboren. Wat was hij klein en ook al wisten we heel goed dat het klopte zoals het gegaan was, wat hadden we hem graag levend in onze handen gehouden, voor hem gezorgd en zien opgroeien.

Nu hebben we er helemaal vrede mee, met drie levendige jongens om ons heen, maar toen, elf jaar geleden, hebben we het er heel moeilijk mee gehad. De NCRV zond de laatste drie weken een documentaire uit over vroeg geboren kinderen (kwetsbaar begin) en een heleboel dingen waren herkenbaar. De gesprekken over leven en dood, kiezen voor de moeder of voor het kind. De prognose voor Jasper, de prognose voor mij. En het gevoel van hoe kan mijn lichaam nou zo gefaald hebben in zoiets cruciaals als het aanleggen van een navelstreng en het voeden van mijn kind? Toen de placenta losliet die avond op 1 februari en we dat op de echo zagen, zei ik zoiets als, "het is goed zo" (later nog vaak gedacht, het was helemaal niet goed) en de verloskundige (die Siems geboorte drie jaar later begeleidde) die de echo maakte zei, gelukkig. Want zij zat ook in dubio, nu alles in stelling laten brengen om het kindje snel te laten halen of is dit het? Omdat het nog voor de 28 weken was, werd er gekozen voor mij maar eigenlijk ook voor Jasper, die wel een heel slechte start zou moeten maken in de NICU, ziek en wel van alle medicatie die ik had gekregen en veel te mager en klein voor de zwangerschapsduur. Natuurlijk komen sommige kinderen daar heel goed uit maar ook een heleboel kinderen niet en over die kinderen hoor je veel minder. Dat is Jasper bespaard gebleven.

Nu loop ik helemaal niet meer rond met al die zware vragen maar af en toe flitst er nog iets binnen van die tijd toen, als je de documentaire kijkt of als je hoort dat een ouder zijn kind roept: "Jasper".

Een foto van Jasper, met alles erop en eraan, 700 gram schoon...

Twee jaar geleden

ThuisPosted by jouke Tue, January 10, 2012 19:17:03

11 januari is het twee jaar geleden dat Qiujun bij ons kwam. Een klein mannetje die volledig de weg kwijt was en die o zo graag alles wilde begrijpen. We zagen hem al beneden in het gebouw, bij de liften. Dat is m, echt waar, dat is 'm. Zo ontzettend onwerkelijk dat er dan een jongetje van drie staat die even later jouw kind wordt.

Inmiddels weten we steeds beter hoe moeilijk hij het de eerste jaren moet hebben gehad en wat de gevolgen daarvan zijn voor hem. Wat een wonder dat hij het nog zo goed doet en zo moedig de nieuwe wereld is ingedoken. We hopen dat hij op een dag echt helemaal zal snappen en voelen dat hij voor altijd bij ons is gekomen. Voor altijd, vraag hij dan? Ja echt, voor altijd, je bent voor altijd bij ons. Wij zijn voor altijd jouw papa en mama. Echt waar? Ja echt waar!

De oren van ons hoofd

ThuisPosted by jouke Sat, December 03, 2011 18:52:36

Dat Qiujun een taalstoornis heeft, wil niet zeggen dat hij niet praat. Hij praat ons de oren van het hoofd. Hij let ook altijd op of je wel goed luistert en checkt of je hem begrepen hebt. En o wee als dat niet zo is. Diepe zucht, boos gegrom en dan nog een keer het zelfde herhalen net zolang tot je het goed hebt begrepen. En dat gaat de hele dag zo door. Het is voor hem heel goed om veel te praten en het is ook wel een beetje dubbel om hem dan te zeggen dat hij even zijn mond moet houden en zijn eten moet eten of even moet luisteren naar een ander, maar af en toe moet dat toch echt. Doordat hij zulke korte zinnen maakt, weet hij ingewikkelde dingen terug te brengen tot zijn 3 of 4 woord zinnen waar de essentie in zit, compleet met gebaren:

"Junjun China bore, Tijmen Neeland bore,Jouke .... (Maleisië) Leisie bore, Siem Neeland bore, Arjan Neeland bore."

"Junjun mama China bore, China mama niet zorge, Tijmen, Jouke, Siem, Arjan wel zorge." Grappig wel dat hij Tijmen en Siem ook noemt als dat zij voor hem zorgen. Wat zou "zorgen voor" in zijn hoofd betekenen?

Je hebt veel gegeten zei Arjan, je hebt vast een heel dikke buik nu. "Nee, grote voeten!" was zijn antwoord. Ja, het eten zakt tenslotte naar beneden hè.

En als hij helemaal niet luistert en je zegt hem dat hij misschien de bananen maar eens uit zijn oren moet halen, is het antwoord vaak, "nee, appels". Ok, dan nu die appels uit je oren schat!

Dat zijn grote broers zo goed praten en zo veel rekening met hem weten te houden, helpt hem ontzettend. Natuurlijk hebben ze niet altijd zin om te wachten tot Qiujun zijn verhaal verteld heeft maar over het algemeen zijn ze heel begripvol en proberen ze hem echt te helpen. Heel lief en knap van ze! En wat gaan we vanavond doen? Sjoen zette!

25 november: Qiujun 5 jaar

ThuisPosted by jouke Thu, November 24, 2011 20:22:49

Het is echt waar! Qiujun wordt morgen 5 jaar! Eerst gaan we naar Olifant, waar hij mag trakteren. Mama mag er bij blijven en omdat Siem vrij is, mag hij er ook bij zijn. Zaterdag een feestje. Qiujun vindt het heel leuk dat hij eindelijk jarig is en dat hij cadeautjes krijgt. En we gunnen het hem van harte!

Vijf jaar geleden was er een moeder in China die een heel lief jongetje op de wereld zette. Wat verdrietig dat zij haar fantastische kindje, nu ons kind, niet kan zien op groeien. Heel dubbel voor ons want we zouden niet zonder hem willen zijn. Want wat een lief jongetje! En vijf jaar en vier dagen geleden kregen wij een BKA nummer (buitenlands kind ter adoptie). Het heeft zo moeten zijn!

Deze laatste foto is denk ik een poging tot knipogen, kan ie al heeeeeel goed :)

Taalontwikkelingsstoornis

ThuisPosted by jouke Mon, October 10, 2011 10:07:02

Sinds kort weten we dat Qiujun een taalontwikkelingsstoornis heeft. Dat dit veel omvattend en beperkend is, wordt ons steeds duidelijker. Qiujun’s grote winst is dat hij heel graag wil communiceren en zich in allerlei bochten wringt (en wij met hem) om toch begrepen te worden. Ook is hij erg goed met gebaren. Hij heeft heel veel in zijn koppie maar hij krijgt het er niet uit, hij kan de woorden niet vinden en zinnen maken kost hem heel veel moeite. Hij praat met twee of drie woorden en meestal over concrete dingen. Hoe abstracter, hoe ingewikkelder. Hij clustert woorden in groepen. Zo horen vinden en zoeken bij elkaar en roept hij regelmatig “kan nie zoekuh” Eindelijk iemand hier in huis die gewoon toegeeft niet te kunnen zoeken maar eigenlijk bedoelt hij dat hij iets niet kan vinden. Alles wat hem niet aanstaat, noemt hij “pestuh”. Tellen, waar hij al heel lang op oefent, blijft nu ergens steken tussen de 3 en de 4. Aan de andere kant is hij zich wel heel erg bewust van dat hij er anders uit ziet dan de rest van het gezin, hij is “donkuh” en wij zijn “licht” en hij wil ook licht zijn. De schat!

Dat er een verband is met sensorische integratie (prikkelverwerking) is ons duidelijk maar hoe dat verband precies in elkaar zit, nog niet. Wel wordt er op school en ook thuis en bij de zwemles hard gewerkt aan de sensorische integratie. Tijdens mijn werk in Bolivia (instelling met gehandicapte kinderen) waren dat de toverwoorden van de zeer bevlogen kinderarts die de kleine kinderen onder haar hoede had. Zij was er altijd druk mee, op zoek naar materialen en input. Ben blij dat ik daar al gezien heb hoe goed het is voor kinderen om aan de prikkelverwerking te werken.

Qiujun wordt eind november al 5 jaar! Doordat hij wat kleiner is dan gemiddeld en door zijn beperkte taal (en door zijn gedrag??) wordt hij vaak als jonger aan gezien. Dat heeft zo zijn voordelen, hij komt er redelijk mee weg dat hij zich niet aan spelregels houdt met het buitenspelen maar het heeft ook zijn nadelen, mensen hebben echt niet door dat hij meer in zijn mars heeft dan wat je zo zou denken.

Voorlopig zit hij heel veilig en goed bij de Diagnose Behandelgroep van Kentalis (“olifant”). En daarna wordt het toch waarschijnlijk cluster 2 onderwijs!

Zomer 2011

ThuisPosted by jouke Sat, August 20, 2011 20:11:49

Drie heerlijke weken op Texel en nog een paar weken thuis. Qiujun had maar 4 weken vakantie, tot zijn eigen ongenoegen. Tijmen en Siem deden nog mee met het bouwdorp in Leusden, Tijmen een beetje meer dan Siem. En nu is school weer begonnen en zit Qiujun de komende maand in het observatie traject bij Kentalis. Intensieve periode voor hem en voor ons. En nu de foto's!

Ook Teiger gaat graag mee naar Texel!

In de haven van Oudeschild

Tijmen vindt het leuk om te golfen

Qiujun is gehecht aan zijn helmpje

Siem de strandjutter

Tijmen probeert altijd te gaan vliegen

Qiujun heeft nieuwe orange laarsjes

Siem gaat een ritje maken op een pony

Qiujun mag ook even

Waarom ie nu de foto niet zelf draait, ik weet het niet. Mooi jongetje!

Siem Sala Biem

Voor en na

Even een stapje terug om verder te kunnen groeien

Bouwdorp!

En nu mist er nog iemand maar die heeft dan ook zelf het fototoestel steeds in zijn handen. Even goed zoeken.. fonne!!!

A en B! en nog meer

ThuisPosted by jouke Mon, June 27, 2011 19:00:53

Siem haalde vorige week donderdag in één keer zijn A en B zwemdiploma. Na lang oefenen, twee keer per week, bij een super zwemjuf was het nu zo ver. We zijn erg trots op hem!

Zaterdag had Siem zijn voorstelling van Slagroom, in een echt theater in Vathorst. Ook daar waren de opa's en oma's weer aanwezig. Siem werd geschminkt

Drukke tijden zijn het, zo vlak voor het einde van het schooljaar. Tijmen hield zijn kinderfeestje ook nog en deed hij mee met de zomershow met de Funky Boys (street dance). Vandaag kreeg Qiujun het lijfje van de octopus omdat hij met de zwemles naar groepje 1 door mag. Ook bij dezelfde super zwemjuf die Siem ook heeft leren zwemmen. Hij is een echte waterrat, toch apart voor een jongetje die de eerste 2,5 jaar van zijn leven alleen met een washandje is gewassen. We zwommen twee keer per week tijdens de lessen van Siem. Omdat Qiujun al zo hard zelf aan het oefenen was met zwemmen, hebben we hem toch maar laten starten met de lessen (hoewel hij nog niet alles goed begrijpt wat de juf zegt), ook omdat we alle vertrouwen in de juf hebben. En hij vindt het echt heel erg leuk en was apetrots dat hij nu naar groepje 1 mag. Het was nog even spannend of hij zou leren drijven, hij zwemt namelijk erg graag onder water, maar het is gelukt!

Tijmen, Siem en Arjan liepen ook nog mee met de avondvierdaagse, begin juni. Ook Qiujun mocht een stukje mee met de intocht. Nu nog vier dagen naar school voor Tijmen en Siem en dan begint hun zomervakantie. Qiujun gaat nog een weekje langer door op zijn school, we zijn benieuwd of hij het daar mee eens is!

Tijmen 9 jaar!

ThuisPosted by jouke Tue, May 24, 2011 18:11:56

Negen jaar geleden, na een heel spannende zwangerschap en een paar weken ziekenhuis, kwam Tijmen ter wereld! Het was een stormachtige lentedag en hij kwam als een storm in ons leven. "Niets is vanzelfsprekend" is de meest treffende omschrijving die we van Tijmen kunnen bedenken en hoewel dat niet altijd makkelijk is, niet voor hem en niet voor ons, hebben we daar ontzettend veel van geleerd. En negen jaar, dat klinkt al weer zo oud!

Op school heeft hij insectencakejes uitgedeeldd die hij zelf had beschilderd, zaterdag viert hij zijn feest en volgende week nog een kinderfeestje. We zijn er maar druk mee!

Eerste schooldag Qiujun

ThuisPosted by jouke Mon, May 23, 2011 14:48:54
Onze kleine kanjer is vandaag voor het eerst naar school geweest, naar groep Olifant, een diagnose behandelgroep van Kentalis. Ik ging hem om 11 uur al weer halen om het niet te lang te maken. Hij was erg moe maar had het heel leuk gehad. Een van de begeleidsters vertelde dat hij heel leuk heeft meegedaan, in de kring heeft verteld wat hij had gedaan, zijn eigen picto wilde ophangen, banaan en appel heeft gegeten en lekker had gekletst. De gebaren had hij goed proberen mee te doen, kortom een heel enthousiast kereltje. Zo kennen we hem ook, het ondeugende zal binnenkort nog wel komen als hij een beetje gewend is. Het was een raar idee om hem daar te gaan laten, we hoopten dat hij niet zou denken dat ik niet meer terug zou komen. Maar ook dat is daar heel veilig geregeld, met foto's en picto's om duidelijk te maken wat er gaat gebeuren. We kunnen ons voor hem geen betere plek voorstellen om zijn schoolcarrière te starten, veilig, gestructureerd, gericht op communicatie en zeer zorgzaam. We denken dat als hij stappen gaat maken in zijn communicatie, ook de rest van zijn ontwikkeling snel vooruit zal gaan. Hij hoeft natuurlijk niet leeftijdsadequaat te gaan worden, daar gaat het ons niet om maar we merken nu dat hij zo veel meer in zich heeft dan hij kan uiten, dat hij er zelf ook gefrustreerd van wordt. Nu hij af en toe meer gaat zeggen, merken we in eens dat er veel meer in hem omgaat dan je zo zou denken en dat hij zeker op sociaal vlak de zaken veel beter nog door heeft dan hij laat blijken in non verbale vorm, hoewel ons daarmee ook al was opgevallen dat hij sterk is op sociaal vlak. Nog zoveel in te halen, zoveel potentie, al zo veel meegemaakt en opgeslagen in zijn systeem. We vinden het fijn dat hij nu de kans krijgt op een voor hem geschikte en beschermde manier een stap te doen naar de buitenwereld.

Texel

ThuisPosted by jouke Thu, May 19, 2011 21:23:46


Drie woord zinnen!!!

ThuisPosted by jouke Sat, April 16, 2011 13:19:53

Wij zijn heel erg blij, Qiujun praat sinds deze week met drie woord zinnen!!!!!! Het heeft even geduurd maar nu is het echt zo. Veel mensen denken dat hij al lang met drie woord zinnen praatte, omdat hij wel allemaal losse woorden achter elkaar aan zette om een verhaaltje te vertellen "auto vies papa was". Niet dat Arjan de auto ooit staat te wassen, dit was even een makkelijk voorbeeld. Het zijn eigenlijk twee zinnen van twee woorden. Maar nu heeft hij een stap gemaakt in zijn ontwikkeling en maakt hij echt zinnen met drie woorden "Nyima haaisnaai pik" (Nyima heeft een haaiensnaaier gepikt). "Waar is Siem?" vroeg hij vanochtend. Echt waar!!!! Vorige week zou hij nog "Siem?" hebben gezegd maar nu maakte hij echt een zin. Het is ontzettend fijn om hem stappen te zien maken in zijn ontwikkeling. En dan weten we ook dat we het niet voor niets doen, samen met de logopediste. Voor Qiujun altijd weer een hoogtepunt als Janine komt en ik heb erg veel van haar geleerd.

Het is wel eens vermoeiend om steeds maar in heel korte zinnen met hem te praten en eigenlijk alles wat hij zegt op de juiste manier uitgesproken na te praten (en soms het zinnetje van één of twee woorden uit te breiden naar drie woorden) maar het werpt wel zijn vruchten af en is ook voor het hechtingsproces niet erg slecht, hij weet wel dat hij gehoord wordt!

En na al die gedane arbeid, doet Superman ook af en toe een welverdiend dutje! Ookal is kleine beer niet moe!

Siem 7 jaar!

ThuisPosted by jouke Sun, April 03, 2011 10:40:20

Zaterdag 2 april werd Siem zeven jaar! Hij had een geweldige verjaardag. Cadeautjes op bed, daarna het kinderfeestje om 10 uur. Siem had zes meisjes en twee jongens uitgenodigd en besloten dat hij wilde gaan bowlen. Na het bowlen, Evy won, aten we thuis een pannenkoek en ijs en al snel was het weer tijd om iedereen naar huis te brengen. Terwijl Siem nog met Arjan op pad was om Ji terug te brengen, kwamen de eerste gasten voor het 'grote mensen feestje' al weer en kon Siem toen hij weer terug was meteen weer cadeautjes uit pakken. Wat is hij ontzettend verwend! Siem vond het heerlijk dat er zoveel mensen voor hem langskwamen en dat hij zoveel cadeautjes kreeg. Gelukkig waren onze taarten en cakejes ook gelukt, 's ochtends een taart in de vorm van een bowlingbal, in de middag een bakugan taart en cakejes versierd door Tijmen, Lieke, Siem en Qiujun.

Zeven jaar geleden, op een vrijdagavond, werd Siem geboren. Heel tevreden maar zeer wakker, tenzij hij sliep.

Drukke tijden braken voor ons aan want Tijmen was ook nog erg jong en zeer avontuurlijk.

En Tijmen paste nog in het kastje!

Nu gaan we de restjes taart opeten!

liefs jouke

A beautiful mess

ThuisPosted by jouke Tue, March 15, 2011 18:13:56

Het is al weer een tijdje geleden dat ik op dit log schreef. Time flies....

We hadden een heerlijke en intensieve vakantie op Texel. Siem is nog altijd druk op zoek naar zijn plekje en wie hij is op deze wereld. Af en toe is het goed voor hem om gewoon wat meer van ons aan te nemen dat wij hem de goede richting uit sturen en dat hij niet overal over hoeft te onderhandelen. En moeten wij leren om zijn gedoe af te kappen als dat toepasselijk is.

Bij het starten van de vakantie was ik best een beetje gaar van onze jongste telg die toch heel veel aandacht nodig heeft. Lastig vind ik dat je eigenlijk fulltime je aandacht bij hem moet houden, ingetuned moet blijven zeg maar. Hij heeft zoveel jaren van onderstimulatie achter de rug dat hij heel snel vervalt in gedrag dat hij ontwikkeld heeft om die situatie te overleven, inclusief het heen en weer wiegen op een stoel. We weten dat hij zoveel meer in zich heeft en natuurlijk is er al een heleboel veranderd in een jaar maar het lijkt af en toe alsof het me niet lukt hem uit het overlevingsstramien te halen. En ik zit er natuurlijk zo met mijn neus bovenop dat het soms wel heel langzaam lijkt te gaan. Iedere dag weer dezelfde kleine dingetjes... Frustrerend is dan ook dat je de hele ochtend met hem bezig bent, tussen de middag thuis komt met de andere twee erbij en hij dan geheel de draad kwijt is. Het is voor mij een constant zoeken naar waar laat ik hem los en waar hou ik hem juist heel dichtbij me. Met Siem en Tijmen naar school brengen hou ik hem heel dichtbij. Als ik hem los laat, loopt hij expres tegen kinderen aan, gooit deuren open en dicht, likt aan ramen. Maar als ik ze ophaal, gaat hij heerlijk spelen op het kleuterplein. Hij heeft daar inmiddels twee vriendjes/vriendinnetjes, Thomas en Floor. Die zijn allebei 2,5 jaar zo ongeveer en bij hen voelt hij zich heerlijk thuis. Ze brabbelen een beetje, spelen wat. Verder is hij bij mij erg op zoek naar grenzen, een goed teken, want dan voelt hij zich kennelijk veilig genoeg. Maar af en toe....

Donderdag begint ons traject bij Kentalis, kijken of zij vinden dat hij in de diagnose behandelgroep taal spraak past. En anders zou het Medisch Kinderdagverblijf een optie zijn. Maar die aanmelding verloopt weer via Jeugdzorg. Wat voor Qiujun de juiste weg is, is me nog niet helemaal duidelijk.

Ik begon over de vakantie op Texel, we hebben er weer van alles gedaan. Op het strand gewandeld natuurlijk, eerst een paar dagen heel koud maar mooi helder, daarna mistig en nog steeds koud. Verder hebben Tijmen, Siem en Arjan gekart op de indoor karting baan in De Koog. Dat was een groot succes en eigenlijk wilden ze elke dag wel weer. Nog steeds geen staatsloterij gewonnen dus dat grapje ging niet door. De heren zijn naar de film geweest (Yogi bear) terwijl ik winkelde, er zijn vele fikkies gestookt in de vuurkorf in de tuin, houtskool geproduceerd, hutten gebouwd. Siem's hamster was ook mee naar Texel, als Siem met veerboot ten onder zou gaan, zou hamster dat tenminste ook smiley en Siem is aan zijn vriendje gehecht.

Met de honden ging het goed op Texel. Nyima vond het heerlijk op het strand, kan ze lekker hard rennen en af en toe nog spelen met een andere hond. Met haar lange poten houdt ze Sofie aardig bij, maar die is dan ook al 13 jaar.

Ook Teiger was mee naar Texel natuurlijk. Die vindt het daar heerlijk.

Dat deze dame ook al weer 14 jaar is, daar staan we niet zo vaak bij stil. Op het moment ruziet ze veel met Nyima. Nyima weet zich nog steeds door het kattenluikje te wurmen (gaat niet meer zo heel goed) en staat dan vervolgens in de tuin. Zodra zij haar neus weer door het luikje naar binnen steekt, zit Teiger daar klaar om haar een flinke pets op haar neus te geven. Dit herhaalt zich dan een aantal keren, tot Nyima besluit onze hulp in te roepen door te keffen. Eigen schuld is het wel een beetje want op andere momenten rent ze weer achter Teiger aan, samen met Sofie. Teigertje haalt ook wel eens flink uit naar haar als ze beide op de bank liggen. Daar zal ze ook wel om gevraagd hebben.

Nu beginnen de voorbereidingen voor Siem's verjaardag, 2 april. Gelukkig is hij niet meer zo opgewonden als voorgaande jaren. Toen stond de hele maand maart al in het teken van de verjaardag en werd er steeds minder geslapen. Dat valt nu nog reuze mee.

Het plaatsen van foto's lukt even niet, ik vermoed dat het met technische computerdingen te maken heeft waar ik niets van snap..... dus foto's volgen! Inmiddels is het wel gelukt, het had niets te maken met de installatie van de diverse computeronderdelen. Waar dan wel mee?????

liefs jouke

Lapjeskat

ThuisPosted by jouke Sat, February 12, 2011 18:59:54

Vandaag had Siem zijn eerste toneeluitvoering. Hij speelde de lapjeskat. Het was ontzettend leuk om te zien. Hij was van te voren (d.w.z. al twee weken) zenuwachtig dat hij zijn tekst zou vergeten. Maar het ging helemaal goed.

Verder gaat het weer wat beter met hem op school, hij heeft er weer lol in en krijgt veel extra dingen te doen. Ook de plusklas, de DaVinci klas vindt hij leuk en af en toe loopt hij hard tegen zijn faalangst aan. Vrijdag is hij voor het eerst naar Horsewise geweest. Hij had les van Sabrina. Van te voren was hij een beetje bang, want hoe moest het nou toch, hij kon nog niet ponyrijden. Nee, daarvoor ging hij ook op les! Hij heeft een heerlijk uur samen met Sabrina en Delphy gehad. Ze hebben Delphy geborsteld, de hoeven bekeken, de manen gevoeld. Hij vond het heerlijk. Wat ontzettend jammer dat we geen grote zak geld hebben zodat hij daar gewoon elke week heen kon. Want het werkt ontzettend helend voor hem.

Voor Qiujun zijn we aan het zoeken naar een goede start aan zijn school carrière. Hoewel hij al vier is, lijkt hij dat helemaal nog niet. Zijn spraak komt nu langzaam een beetje op gang maar het niveau van een vierjarige haalt hij nog lang niet. Toen we zijn dossier zagen na voorstel was het gebrek aan spraak in het Chinees me ook al opgevallen en nu blijkt toch dat we daar tegen aan lopen. Ook op andere vlakken heeft hij nog ontzettend veel in te halen. Voor ons goed om te realiseren, steeds weer terug naar de basis, het hechten, voelen, dichtbij en zacht. Laatst is hij erachter gekomen dat je ruikt. Hij rook natuurlijk altijd al dingen maar had geen idee wat die waarneming nou was. Raar hè om je te realiseren dat je kind dat gewoon nooit heeft geleerd, wat andere kinderen al heel jong horen (bah wat stinkt jouw luier of mmm wat ruiken die bloemen lekker) heeft hij helemaal gemist. Poco a poco is het motto.

Half maart hebben we de intake bij Kentalis. Misschien kan hij daar starten in een spraak taal groep, als spraak taal voorop staat in zijn 'problematiek'. We zijn ook wezen kijken op een medisch kinderdagverblijf. Dat valt ook binnen de mogelijkheden misschien. We wachten gewoon het onderzoek af. Maar wel heerlijk dat er ineens allemaal mensen mee denken. Dat zijn we met onze hoogbegaafde jongens niet gewend. Dat is hard werken om zelf de weg te zoeken en voor school is het ook hard zoeken naar de goede weg, zonder extra financiering. Ik vraag me ook wel eens af hoe we zouden kijken naar Qiujun als hij als geboortejaar 2007 had in plaats van 2006. Dan zaten we in ieder geval niet tegen de leerplicht aan te hikken die eind november 2011 ingaat. Maar misschien zou ik het dan ook wel lekker vinden om mijn dagelijkse zorg wat met iemand anders te kunnen delen die daarin kundig is en mijn kind iets te bieden heeft. Gewoon, omdat het best wel intensief is met dit heerlijke kereltje.

liefs jouke

10 jaar geleden

ThuisPosted by jouke Tue, February 01, 2011 10:14:34

Tien jaar geleden overleed Jasper op 1 februari, in de avond. Een dag later, 2 februari, werd hij geboren. Tien jaar al weer waarin zo ontzettend veel is gebeurd. Die avond hadden we er vrede mee dat was besloten dat Jasper niet buiten mijn buik zou gaan leven. Later hebben we het er nog wel heel moeilijk mee gehad maar we konden altijd weer terug naar dat gevoel, het is goed zo voor hem. Jasper overleed doordat de placenta losliet. Dat hebben we kunnen zien op de echo. Omdat al was doorgesproken wat de mogelijkheden waren, voor hem en voor mij, wisten we dat we het er mee eens waren dat er niet werd ingegrepen toen. Later hebben we er nog wel eens aan getwijfeld, hadden we niet moeten vragen om een keizersnee op dat moment? Vooral als ik dan opmerkingen kreeg (echt waar!) dat een kindje dat drie maanden te vroeg geboren wordt het toch best kan overleven. Hoe je het in je hoofd haalt om dat te zeggen tegen iemand die jou net verteld dat haar zoontje is overleden met 26,5 weken zwangerschap weet ik niet maar echt, het is me tot twee keer toe verteld.

Dankbaar zijn we dat we daarna nog drie springlevende jongens hebben gekregen met wie we ons geen moment hoeven te vervelen. En vandaag en morgen zijn de dagen waarop we even extra aan Jasper denken en de gebeurtenissen toen, tien jaar geleden. Misschien kunnen we morgenmiddag even naar de begraafplaats, Den en Rust in Bilthoven, waar hij op het kindergedeelte begraven is. Op zijn graf ligt een heel mooie steen, gemaakt door Sien Meurs.

Nu het zo moeizaam gaat met Siem op school, kijk ik met heimwee terug naar die oude foto's, van de tijd dat het nog simpel leek allemaal. Gewoon een slim jongetje, sensitief maar met alles in zich om een mooie toekomst tegemoet te gaan. En nu, een jongetje dat eigenlijk niet naar school wil omdat hij dan geconfronteerd wordt met die (relatieve) overcapaciteit van zijn brein. Die niet snapt wat hij daar doet, die tegen zichzelf aan loopt omdat hij gewend is alles meteen te kunnen en het ook heel vervelend vindt als dat niet zo loopt. Afhankelijk van welke leerkracht hij die dag denkt te ontmoeten, is hij bijna niet op gang te krijgen, overstuur, buikpijn, gestrest. Wie mij nog vertelt dat Leonardo onderwijs een luxe is, heeft het bij mij verbruid. Bittere noodzaak en nu maar wachten op een plekje!

September 2006

April 2005

Qiujun dag!!!!!!!!!!

ThuisPosted by jouke Tue, January 11, 2011 08:43:40

Vandaag is Qiujun een jaar bij ons. Nu even twee foto's!

Onze eerste blik op Qiujun, een klein bang kereltje die werkelijk niet wist wat hem overkwam. Een jaar later.

Een heel mooi 2011

ThuisPosted by jouke Sun, January 02, 2011 19:30:08

Wat foto's uit de vakantie. Als eerste ons ijsballenhondje

En onze stoere Sofie

Kerst in Abcoude

Het keukenteam

Kerst in Ede

Kerst thuis

He made his day

Ook Siem vond het wel heel leuk

En Tijmen aan het ruilen, hij was al een tijd op zoek naar de kar waar je kon ruilen, gelukkig kwamen we de mannen tegen!

Natuurlijk wensen we iedereen die dit leest (wie leest dit eigenlijk??) een heel mooi 2011! Voor ons was 2010 een zeer bewogen jaar. Het begon heel speciaal, met de reis naar China en de komst van Qiujun in ons gezin. Een onwerkelijke periode waar we van hebben genoten en waar we graag aan terug denken. Daarna begon het echte werk smiley. Voor mij was het heel fijn om te merken dat ik het gewoon wel kon, moeder zijn van nog een kind, niet uit eigen buik maar net zo diep in mijn hart. Ik kon de verbinding met hem maken en hij stond mij toe die verbinding te maken. Natuurlijk was het niet altijd even makkelijk en nog steeds hebben we het gevoel dat we er nog lang niet zijn met hem. We zijn ontzettend blij dat hij nu echt een beetje begint te praten. Soms zijn we helemaal verbaasd als hij ineens iets zegt, "hoorde je ook dat hij dat zei" zeggen we dan tegen elkaar. Dat zijn dan zinnetjes als "ik toetje eten". Wauw. We hopen echt voor hem en ons dat die ontwikkeling van zijn taal door gaat want we hebben het idee dat er heel veel in dat koppie zit en dat hij het nu allemaal op moet potten. Eergister had hij iets heel leuks, namelijk een heel klein onzichtbaar tijgertje in zijn hand, dat hij heel voorzichtig vast hield. We mochten even kijken en later ging het tijgertje slapen tussen zijn en mijn kussen in. Tijmen mocht nog even kijken toen het tijgertje even wakker was. Wat een fantasie ineens waar we van mogen genieten. En het is ook leuk om te merken hoe je je verbaasd over en geniet van die kleine veranderingen in dat kleine mini mensje. Terwijl zijn grote broers je de hele dag de oren van het hoofd praten (waarbij Siem de kroon spant, die houdt alleen zijn mond als hij slaapt) en de hele boel bij elkaar fantaseren (ook met name Siem, onze grote fantast).

Dus als toegift nog een foto van dat moedige kereltje (met snotsnor maar het was er ook wel erg koud bij die ridders), die we af en toe met liefde achter het behang zouden plakken maar die je met zijn grote grijns altijd weer om weet te krijgen.

Eind oktober overleed onze grote Ak. We kunnen ons nog altijd moeilijk voorstellen dat hij er echt niet meer is. Hij hoorde er zo bij, had zo zijn eigen dingetjes en hij was gewoon heel erg lief. Hij heeft ook heel veel met ons meegemaakt, in Bolivia en in Nederland.

Nyima kwam in ons gezin, een klein eigenwijs heel slim Tibetaans Terriërtje. Die heeft haar plekje al veroverd. Af en toe moet ze even teruggefloten worden, door ons of door moeder Sofie. Voor haar is het heerlijk dat Sofie er is om zich aan op te trekken als het een beetje spannend is, om tegen aan te springen als ze een speelkameraadje zoekt. En vanochtend zag ik haar over Sofie heen springen, dat kan dus ook nog.

En verder kwamen er nog een heleboel Russische dwerghamstertjes in ons gezin. Dus als iemand nog op zoek is naar een lief tam hamstertje, over drie a vier weken zoeken 7 hamstertjes een nieuw huis!

liefs Jouke

Next »